در نظرسنجی سایت 8a که در آن از شرکت کنندگان خواسته شده بود برجسته ترین سنگنوردان پیش از سال ١٩٩٩ را انتخاب کنند، ولفگانگ گولیچ با کسب ۵٢٪ آرای ١٦٠٠ رای دهنده، جایگاه نخست را بدست آورد. شهرت ولفگانگ به خاطر اولین صعود مسیر Action Directe است که درجه سختی Xl یا 8c+/9a برابر با 5.14d را برایش پیشنهاد کرد (که بعدها به 9a افزایش یافت).
او پیش از آن اولین صعودهای با درجه 8b، 8b+ و 8c دنیا را به ترتیب بر روی مسیرهای Kanal im Rücken (١٩٨٤)، Punks in the Gym (١٩٨۵) و Wallstreet (١٩٨٧) انجام داده بود. هاینتز زک (Heinz Zak)، سنگنورد و عکاس اتریشی، راجع به او می گوید: "ولفگانگ بخاطر رفتار دوستانه و احترامش نسبت به دیگران، آنها را شیفته خود می کرد. او با شخصیت کمرو و متواضعش حس همدلی مخاطبش را برمی انگیخت و جذبه خاصی داشت."

منبع: سایت تخصصي 8a.nu
برگردان: سعید رشیدی نوین
طبق نظرسنجی سایت تخصصی 8a از حدود ۳۵۰۰ رای دهنده مستقل، "بهترین کفش های سنگنوردی" برگزیده شدند. از آنجا که شاید ١٥ تا ٢٠ کمپانی مختلف به تولید کفش های سنگنوردی می پردازند، جالب توجه است که La Sportiva و Five Ten به ترتیب ٤٨ و ۳١ درصد آراء را از آن خود کرده اند. البته اگر ملاک سنجش، "ارزش کفش در برابر بهای پرداختی" در نظر گرفته می شد، شاید نتایج متفاوتی بدست می آمد.

منبع: سایت تخصصی 8a.nu
برگردان: سعید رشیدی نوین
خبر اول:
صعود درجه (8a+ (5.13cd توسط دختر بچه ۱۲ ساله!
ژنجا کازبکوا Zhenja Kazbekova دختری ۱۲ساله، مسیر New Kenigsberg با درجه سختی (8a+(b یعنی معادل درجه 5.13cd یوسمیتی را در منطقه رد استون کشور اکراین صعود کرد! سال گذشته او اولین مسیر 5.13a خود را با نام “Vremja Ch” با موفقیت صعود کرده بود.

ژنجا دختر سریک کازبکو و ناتالیا پرلوا قهرمانان پیشین سنگنوردی جهان است، زوجی که سال های مابین 1992 تا 2007 در کوران رقابت های سنگنوردی حضوری موفق داشتند. ناتالیا دارنده یک مدال نقره و یک برنز در مسابقات جهانی بولدرینگ بوده و سریک نیز صاحب مدال نقره مسابقات سرعت شد و در سال 2005 به مقام چهارم بولدرینگ و هفتم سرطناب دست یافت. همچنین در سال 1999، او مقام دوم کاپ جهانی بولدرینگ را به دست آورد.
صعود مسیری با درجه سختی 5.13cd توسط نوجوانی ۱۲ ساله رکوردی جدید در سطح جهان محسوب می شود. پیش از این، شارلوت دوریف (Charlotte Durif) در دوازده سالگی مسیری با درجه 5.13a را صعود کرد و درست یک هفته قبل از اینکه ۱۴ ساله شود نیز اولین مسیرش با درجه 5.13c را به صورت آنسایت (دیداری)* با موفقیت پشت سر گذاشت.
..............................................................................................................................
خبر دوم:
پیرمرد ۸۶ ساله ۴۵۰ متر دیواره را با درجه 5a (معادل 5.6-5.7 یوسمیتی) صعود کرد!
مارسل رمی Marcel Remy متولد سال 1923 مسیر ۴۵۰ متری Miroir de l’Argentine را با درجه 5a در کشور سوئیس صعود کرد!

او تنها چند طول از مسیر که شامل قسمتی ۱۵ _ ۱۰ متری که نیاز به ابزارگذاری هم داشت را به صورت سرطناب صعود کرد، چرا که به تازگی دوران نقاهت پنج ماهه اش به دلایل پزشکی، پایان یافته است.
در سال 2007 وقتی مارسل دو مسیر با درجه سختی 5.9 را آنسایت کرده و مسیری دیگر با درجه 5.10c را در منطقه کالیمنوس به صورت رد پوینت (نقطه قرمز)* صعود کرد، به عنوان سنگنورد برتر سال در میان سنگنوردان بالای ۳۵ سال انتخاب شد.
حرف او روی قله این بود: " آرزو دارم برای سنگنوردی دوباره به کالیمنوس برگردم."
................................................................................................................................
پ.ن:
صعود آنسایت (On Sight) (دیداری): در این استیل، شخص بدون سقوط، مسیری را که قبلاً نه صعود کرده و نه از آن فرود آمده است و همینطور هیچکس را در حال صعود بر روی مسیر هم ندیده است، صعود می کند. به طور کلی، در این نوع صعود که به عنوان بهترین و ناب ترین استیل صعود مطرح است، شخص هیچ شناخت قبلی راجع به مسیر و علاوه بر آن هیچ اطلاعاتی در مورد گیره های آن ندارد.
صعود رد پوینت (Red Point) (نقطه قرمز): به معنی صعود بدون سقوط از یک مسیر است، با این حال تفاوت آن با صعود آنسایت در این نکته است که در این نوع صعود شخص قبلاً بر روی این مسیر تمرین کرده و اطلاعاتی از مسیر دارد. علاوه بر این، اگر شخص سقوط کرد باید همه ابزارهای کارگذاشته شده را جمع کند و مجدداً از نقطه شروع، صعود خود را پی بگیرد.
منبع: سایت تخصصی 8a.nu
ترجمه: فرشاد اسماعیل زاده
برای تطبیق و درک بهتر درجه بندی های بالا، شاید نیاز به جدول زیر داشته باشید. در این جدول سیستم های مرسوم درجه بندی مسیرهای سنگنوردی که نشان دهنده میزان سختی یک مسیر است، در کنار هم آورده شده است؛ با این توضیح که سیستم استاندارد درجه بندی از نظر اتحادیه بین المللی انجمن های کوهنوردی، سیستم UIAA است. اما این سیستم بیشتر در کشورهای اروپای مرکزی کاربرد دارد. در حال حاضر در بیشتر کشورها سیستم درجه بندی فرانسوی متداول شده، اما جالب تر اینکه در ایران نه سیستم UIAA و نه سیستم فرانسوی کاربرد دارد، بلکه درجه بندی مسیرهای سنگنوردی ایران بر اساس سیستم یوسمیتی آمریکا (YDS) بنا نهاده شده است!
جدول سیستم درجه بندی مسیرهای سنگنوردی:

یورکو کارمونا باراندیاران از 14 سالگی سنگنوردی را شروع کرد، اما در 16 سالگی در اثر یک حادثه یکی از پاهایش را از دست داد. با این حال بلافاصله که از بیمارستان مرخص شد، سنگنوردی را ادامه داد. در ابتدا از پای مصنوعی استفاده می کرد: " من صعودهای بلند زیادی انجام داده ام، اما حالا که به صعود ورزشی (Sport Climbing) روی آورده ام، بهتر این است که با یک پا، فقط جامپ بزنم. "

یورکو تا به حال مسیر دِلفین Delphin در ناحیه رادلار با درجه سختی +7c (معادل 5.12d) و همچنین یک مسیر 7c دیگر (معادل 5.12c) را در منطقه کالیمنوس صعود کرده است! هر چند که پیمودن و فرود غار عظیم Grande به تنهایی برابر یک مسیر 5.13 برای او خواهد بود. خودش می گوید: "مشکلی نیست، راهش را پیدا کرده ام، باید ساعت ها تمرین جامپ کنم" !
منبع: سایت 8a.nu
برگردان به فارسی: فرشاد اسماعیل زاده
شارما مسیر کلارک ماونتن را بصورت رد پوینت صعود کرد!

تاریخ صعود: ١١ سپتامبر ٢٠٠٨
نوشته شده توسط داگلاس مک دونالد/ دنیای کوه
کریس شارما مسیر بسیار دشوار ٢٥٠ فوتی واقع بر کلارک ماونتن در کالیفرنیای جنوبی را با موفقیت صعود کرد.
با اینکه هنوز نام یا درجه سختی برای این مسیر مشخص نشده است، اما به گفته کوپر رابرتز از کمپانی BigUp Productions که کار فیلم برداری از صعود را به عهده داشت، شارما این مسیر را به طور قطع دشوارترین مسیری عنوان نموده که تاکنون صعود کرده است.
در ابتدا صعود از مرکز پله سوم کلارک ماونتن به نام a.k.a Monastery آغاز شد و تقریباً ١٧٥ فوت تا دهانه غار بزرگ ادامه یافت، سپس در پی آن حدود ٨٠ فوت بر روی دیواره کم شیب آهکی انجام گرفت و در نهایت شارما پس از ردپوینت کردن مسیر، بر فراز آن روی زمینی مسطح گام گذاشت و کار خود را با موفقیت به پایان رساند.
رندی لیویت که دیواره کلارک ماونتن را یافته و مسیرهای زیادی بر آن زده است، اولین رول های این مسیر را بیش از ده سال پیش زد و به عنوان مسیری در حد سه طول طناب در نظر گرفت. (با این امید که در آینده کسی پیدا شود که این مسیر را صعود کند!) هنگامی که شارما این مسیر را دید، مسیر را از نو رول کوبی کرد و کار خود را بر آن به عنوان مسیری با یک طول (یک تکه/ اسپورت) آغاز کرد.

به گفته شارما در فیلم King Lines کمپانی Big Up در سال ٢٠٠٧ که تمرین های او بر مسیر کلارک را به تصویر می کشد، "اگر قرار است مسیری در حد ۹۰ فوت را صعود کنید، باید صعود بر فراز آب های عمیق (Deep Water Soloing) را امتحان کنید و اگر زحمت امتحانش را به خود می دهید، باید مسیری سخت و قابل توجه را صعود کنید. مسیرهایی اینچنینی با طول بیش از ۲۰۰ فوت در سطحی فراتر از صعودهای امروزی قرار دارند."
شارمای ٢٧ ساله در طول یک سال و نیم گذشته روزهای متوالی به تمرین بر روی این مسیر پرداخته است. بدلیل فرصت بسیار محدود استراحت در مسیر، یا به قول او "یک تکان دست (برای استراحت)"، در قسمت های دشوار مجبور می شد چند رول را جا بگذارد که نتیجه اش اغلب سقوط های ٦٠ فوتی بود.
پیش از این، شارما مسیرهای 5.15 زیادی را بصورت ردپوینت صعود کرده است، از جمله مسیرهای Realization، لا رامبلا و نیز مسیر اس پانتوس بر فراز آب های عمیق در مایورکا که سختی اش را مشخص نکرده اما تا پیش از صعود مسیر اخیر در کلارک ماونتن، آن را دشوارترین مسیری می دانست که صعود نموده است.
بر گرفته از سایت bigupproductions.com و مجله climbing
برگردان: سعید رشیدی نوین
چند وقت قبل دیو مک لیود (Dave McLeod) ادعا کرد که اولین صعود سولوی مسیر Darwin Dixit با درجه 8c (یا همان 5.14b) را در مارگالف اسپانیا انجام داده. پنج روز پیش "دنی آندرادا" همان مسیر را با پای برهنه صعود کرد!
دنی معتقد است که این مسیر به علت شرایط فیزیکی(جنس سنگ) و ارتفاع کوتاهش برای چنین روش صعودی عالیست.
کریس شارما به خاطر صعود مسیرهای دشوار با پای برهنه مشهور است و حالا دنی هم به این جرگه پیوسته است. آیا این رشته جدیدی خواهد شد؟ این صعود چند امتیاز اضافه در رنکینگ سنگنوردان خواهد داشت؟!
منبع: 8a.nu
جام جهانی ۲۰۰۸ سنگنوردی در شهر ویل
هفتمین دوره جشنواره ورزشهای کوهستانی توا، چهارم تا هشتم ژوئن ٢٠٠٨، در شهر ویل کلرادو برگزار خواهد شد و پس از نزدیک به ٢٠ سال برای اولین بار امریکا میزبان جام جهانی سنگنوردی خواهد بود. جشنواره مسابقات ورزشهای کوهستانی توا، با مشارکت انجمن سنگنوردی امریکا و مسئولان شهر ویل، با موفقیت توانستند از طرف هیئت رئیسه صعودهای ورزشی یعنی فدراسیون بین المللی صعودهای ورزشی (IFSC) ، میزبانی مسابقات جام جهانی سنگنوردی را از آن خود کنند.

ارزیابی می شود که در سال ٢٠٠٨ حدود ٢٠٠٠ ورزشکار در بیش از ۲۰ رشته مختلف از جمله قایقرانی، دوچرخه سواری، پاراگلایدینگ، ماهیگیری، مسابقات مالتی اسپورت، عملیات امداد و نجات کوهستان و رقابت های سنگنوردی در جشنواره ورزشهای کوهستانی توا، با هم به رقابت بپرداخت. در حدود ٣٥٠٠٠ تماشاگر نیز در این برنامه ٥ روزه شرکت خواهند داشت. علاوه بر مسابقات ذکر شده، این جشنواره شامل فستیوال اجرای زنده موسیقی، مسابقات عکاسی و فیلم سازی و همایش گرین لایت دیستریکت (جنبشی برای حفظ محیط زیست) خواهد بود. همچنین نمایشگاه کاملی از استخر های کایاک سواری و دیواره های مصنوعی سنگنوردی به همراه کلاسهای آموزشی و دوره های دوچرخه سواری کوهستان توسط بهترین ورزشکاران جهان، از جمله فعالیت های این جشنواره خواهد بود که با بخش عرضه این کالاها و خدمات ارتباط تنگاتنگی خواهد داشت. جوایز فستیوال ٢٠٠٨ توا با رقمی بالغ بر ١٠٠٠٠٠ دلار، تاکنون بیشترین میزان بودجه بوده است.
وظیفه انجمن کوهنوردی امریکا، که ریاست صعودهای ورزشی این کشور را به عهده دارد، اطمینان حاصل کردن از موفقیت و توسعه ورزش سنگنوردی است. این انجمن مسابقات سه رشته بولدرینگ، سنگنوردی اسپورت و سرعتی را پشتیبانی و برگزار می کند و توسط سازمان های ذیل تائید شده و به رسمیت شناخته می شود:
· فدراسیون بین المللی صعود های ورزشی (IFSC – که سابقاً با نام انجمن بین المللی مسابقات سنگنوردی یا ICC شناخته می شد.)
· کمیته بین المللی المپیک (IOC)
· کمیته المپیک ایالات متحده (USOC)
فدراسیون بین المللی صعودهای ورزشی، نظارت و ریاست رقابت های سنگنوردی را بر عهده دارد. در ٢٧ ژانویه ٢٠٠٧، IFSC پس از رای گیری ٤٨ فدراسیون ملی برای تشکیل فدراسیون بین المللی جدیدی جهت کنترل مسابقات سنگنوردی، بوجود آمد. IFSC دنباله ای از فعالیت های انجمن بین المللی مسابقات سنگنوردی است که تا سال ١٩٩٧ مشغول به کار بود.
منبع: www.rockandice.com
تهیه و ترجمه: سعید رشیدی نوین
ثبت رکورد جدید سرعت بر روی مسیر نوز توسط برادران هابر
روز دوشنبه، نهم اکتبر، توماس و الکساندر هابر رکورد جدیدی در صعود سرعتی مسیر ٩٠٠ متری نوز در دیواره ال کاپیتان و منطقه یوسمیت ثبت نمودند. آنها این مسیر را در مدت ٢ ساعت و ٤٥ دقیقه و ٤٥ ثانیه صعود و رکورد قبلی را بیش از ٣ دقیقه جابجا کردند.
این خبر مثل انفجار بمبی حتی شاید سریعتر از خود صعود منتشر شد:
الکساندر و توماس هابر با صعود نوز، مسیر افسانه ای واقع بر ال کاپیتان تنها در ٢ ساعت و ٤٥ دقیقه و ٤٥ ثانیه از ابتدای مسیر تا درختچه پایان، رکورد سرعت جدیدی بر جا گذاشتند!
پاییز امسال برادران هابر بار دیگر به یوسمیت سفر کردند تا رکورد ٢ ساعت و ٤٨ دقیقه و ٥٥ ثانیه ای را که در سال ٢٠٠٢ هانس فلوراین و یوجی هیرایاما بر جای گذاشته بودند، بشکنند.
حدود ١٠٠ سنگنورد برای تماشای این صعود از ٦:٥٠ تا حدود ٩:٣٥ صبح در محل زیبای ال- کپ گرد هم آمده بودند.
از آنجا که صعود سرعتی موقعیت مناسبی است، تصمیم گرفتیم از الکساندر درخواست کنیم اطلاعات بیشتری درباره صعودشان در اختیارمان بگذارد:
-
یه سنگنورد چقدر باید با یه مسیر آشنا باشه تا بتونه رکورد جدیدی به جا بذاره؟
به نظر من ضروریه که یه مسیر رو کاملاً بشناسه. نه تنها برای صعود سریعتر، بلکه مهمتر از همه برای اینکه با وجود سرعت، صعود بی خطری داشته باشه! ما پاییز امسال شش بار مسیر رو صعود کردیم تا بتونیم اولین صعودمون که سرعت قابل قبولی داشته باشه رو انجام بدیم.
-
بحث ایمنی رو به میان آوردی. ریسک چه نقشی در این کار ایفا می کنه؟
در صعود سرعتی ریسک مهمترین عامله. ما میتونستیم حتی سریعتر هم صعود کنیم اما این کار همیشه با بالاتر رفتن چشمگیر خطر در ارتباطه. مسلماً در قسمت های آسون تر بالاترین سرعت صعودمون رو داشتیم و بیشترین زمان رو برای حرکات طناب از جمله پاندوله روی شکاف های استاولگ یا کینگ سوئینگ صرف کردیم.
-
سنگنوردی ذاتاًبا اصول اخلاقی بنیادین خودش در ارتباطه. آیا این مساله در مورد صعود های سرعتی هم صدق می کنه؟
مثل همه شاخه های دیگه ی سنگنوردی، مسلماً در مورد صعود سرعتی هم اصول و قوانینی هستند که باید رعایت بشن. مثلاً شروع و پایان یه مسیر به دقت مشخص میشه.
-
بعد از بارها تلاش بالاخره رکورد جدید رو ثبت کردید. اینبار چه چیزی رو به خوبی رعایت کردید؟
ایندفعه اون شانسی رو که دو دفعه قبل از چنگمون در رفته بود بدست آوردیم. اگر چه سخت بود که بعد از دو باری که بخاطر مصدومیت موفق نشده بودیم، بتونیم روحیه مناسب رو پیدا کنیم. اما ارزشش رو داشت!
-
صعود سرعتی برای برادران هابر به چه معنیه؟ آیا فقط یه رقابت با زمانه یا چیزی عمیق تر؟
صعود سرعتی بدون شک ماجراجویی بزرگیه. ما در این کار به شدت در معرض خطریم و همین ریسکه که در آخر کار زمان نهایی صعود رو مشخص می کنه. اگر کسی که امیدواره رکورد جدیدی بزنه آمادگی صعود با این اندازه خطر رو نداشته باشه، قبل از اینکه حتی شروع کنه شکست خورده ست! پس چیزی که مهمه اینه که آدم واقع گرایانه حد توانایی خودش رو مورد قضاوت قرار بده وگرنه نتایج کار مرگبار خواهد بود.
-
در پایان، رکورد سرعت روی مسیر نوز رو بهتون تبریک میگم. تصمیمی برای صعود آزاد این مسیر دارید؟
در چند سال گذشته ما خیلی به یوسمیت سفر کرده ایم. در حال حاضر به بقیه دیواره ها فکر می کنیم.
|
مشخصات مسیر نوز (Nose) |
|
اولین صعود دیواره: هاردینگ، مری، ویتمور – (١٩٥٨) |
|
طول دیواره: ٨٧٠ متر (٣١ طول) |
|
درجه سختی: 5.13c یا5.9 A2 |
|
اولین صعود مسیر نوز: لین هیل (١٩٩٣) |

قهرمانان جهان کار خود را به پایان رساندند
مسابقات قهرمانی جهان در رشته سنگنوردی که به مدت یک هفته در آویلس اسپانیا جریان داشت با معرفی قهرمانان جدید در سختی مسیر، بولدرینگ و سرعت به پایان رسید.
در این مسابقات که هر دو سال یکبار انجام میگیرد، سنگنوردان روس با کسب هفت مدال از جمله ٣ مدال طلا (بیش از دو برابر سایر کشورها) در رده بندی نهایی در صدر قرار گرفتند. نکته ای که نشان میداد رقابت های سنگنوردی بیش از پیش بین المللی شده، عدم کسب حتی یک مدال توسط تیم فرانسه بود که مدتهاست بر این ورزش سلطه دارد. به همین ترتیب امریکایی های معدودی که در اسپانیا به رقابت پرداختند، موفقیت چندانی کسب نکردند.
از نکات برجسته این مسابقات، فینال فوق العاده زنان بود بین آنجلا آیتر ٢١ ساله اتریشی، سنگنورد مطرح مسابقات در سالهای اخیر و موریل سارکانی ٣٣ ساله از بلژیک، برترین سنگنورد اواخر دهه ٩٠ که امسال به اوج بازگشته بود. در این رقابت که روی مسیر فینال مردان انجام می شد و فقط دو گیره برای کم کردن فاصله گیره ها اضافه شده بود، آیتر بالاتر از بسیاری از مردان فینالیست صعود کرد و قهرمان شد.

دیمیتری شارافوتینوف از روسیه برنده نوظهور بولدرینگ مردان بود. این سنگنورد ٢١ ساله اهل اکاترینبورگ، در جام جهانی سال گذشته مقام بیست و سوم را بدست آورد اما در سال ٢٠٠٧ با قدرت ظاهر شد؛ هر چند به گفته خود او در مصاحبه با وب سایت 8a.nu تنها مسیرهای 7C+ یا V10 طبیعی را صعود کرده است. سایر نتایج شارافوتینوف (مقام چهل و هفتم سختی مسیر و دهم سرعت) به قدر کافی خوب بوده است تا او را در مجموع قهرمان جهان در سال ٢٠٠٧ نماید. در قسمت زنان جنی لاواردا ایتالیایی در مجموع (سختی، بولدرینگ و سرعت) قهرمان شد.
امیلی هرینگتون امریکایی در آویلس مقام آبرومندانه اما ناامیدکننده چهاردهم را در سختی مسیر کسب کرد. در آخرین مسابقات جهانی در سال ٢٠٠٥، هرینگتون مدال نقره را به گردن آویخته بود. پیج کلسن امریکایی به نیمه نهایی بولدرینگ راه یافت و در نهایت نیز چهاردهم شد که نتیجه ای فوق العاده برای سنگنوردی ١٧ بود که نخستین بار رقابت های بین المللی بزرگسالان را تجربه می کرد. دنیل وودز، یکی از بهترین بولدررهای طبیعی که در مسابقات جهانی نسبتا بی تجربه است، در آویلس در حد و اندازه های خود ظاهر نگشت و چهل و سوم شد.
برای مشاهده نتایج کامل و تصاویر بیشتر می توانید
به وب سایت www.ifsc-climbing.org مراجعه کنید.
|
سختی مسیر مردان ١. رامون خولیان پیگبلانک (اسپانیا) ٢. پاتژی اوزوبیاگا (اسپانیا) ٣. توماش راژک (چک) ٤١. شان مک کال (کانادا) |
|
سختی مسیر زنان ١. آنجلا آیتر (اتریش) ٢. موریل سارکانی (بلژیک) ٣. ماژا ویدمار (اسلونی) ١٤. امیلی هرینگتون (امریکا) ٣٢. مارا برگدون (امریکا) ٣٤. پیج کلسن (امریکا) ٦٢. آماندا ساتن (امریکا) |
|
بولدرینگ مردان ١. دیمیتری شارافوتینوف (روسیه) ٢. مارتین استرانیک (چک) ٣. سدریک لاچات (سویس) ٢٥. شان مک کال (کانادا) ٤٣. دنیل وودز (امریکا) ٦٩. جان بولز (کانادا) ٧٩. جان کاردول (امریکا) ٨٢. داستین کرتیس (کانادا)
|
|
بولدرینگ زنان ١. آنا اشتور (اتریش) ٢. آکیو نوگوچی (ژاپن) ٣. اولگا بیبیک (روسیه) ١٤. پیج کلسن (امریکا) ٦١. آماندا وودز (امریکا) ٦٣. کلری لم (کانادا) ٦٥. مارا برگدون (امریکا) |
|
سرعت مردان ١. کیژین ژانگ (چین) ٢. مانوئل اسکوبار (ونزوئلا) ٣. سرگئی سینیتسین (روسیه) ٥٣. برایان فرچینیتی |
|
سرعت زنان ١. تاتیانا رویگا (روسیه) ٢. ادیتا روپک (لهستان) ٣. والنتینا یورینا (روسیه) ٣٥. آماندا ساتن ( امریکا) |

از جمله فعالیت هایی که می شد در این فستیوال انتظارشان را داشت، نمایشگاه، اجلاس ماجراجویان و کلاس های توجیهی صعودهای ورزشی بود. همچنین شنبه شب ضیافت با شکوهی برپا شد.
هدف فستیوال فیلم کوه ادینبورگ، تشویق ماجراجویی و فعالیت های خارج از سالن از طریق فیلم، سخنرانی و نمایشگاه است. این برنامه علاوه بر سنگنوردی و کوهنوردی بر فعالیت های دیگری از جمله ورزشهای زمستانی، دوچرخه سواری کوهستان و کایاک سواری متمرکز است.
جهت كسب اطلاعات بيشتر می توانيد به سايت زير مراجعه كنيد:
كنسرت راك در ارتفاع 5000 متري!!!
موسسين انجمن مبارزه با سرطان اعلام كردند: نجات يافتگان بيماري سرطان و موزيسين ها از سراسر جهان در حال برنامه ريزي براي اجراي مرتفع ترين كنسرت جهان بر دامنه اورست هستند تا براي موسسه خيريه ضد سرطان اعانه جمع آوري كنند.
جيمز چيپنديل يكي از بانيان موسسه آمريكايي به نام عشق، اميد، مقاومت به AFP در كاتماندو گفت: تيم ما 22 اكتبر در بيس كمپ اورست در كالاپاتار (5550 متري) كنسرت راك برگزار خواهد كرد و ركورد جهاني مرتفع ترين كنسرت را خواهد شكست. نوازندگان راك و فولك از آمريكا، بريتانيا، و استراليا در ميان برف و يخچال هاي دامنه اورست، بلندترين قله جهان با ارتفاع 8848 متر،گرد هم خواهند آمد.
چيپن ديل كه رهبري تيمي متشكل از 40 نوازنده و كوهنورد را به عهده دارد، مي افزايد: 8 بازمانده سرطان در اين برنامه شركت مي كنند و بعضي از شركت كنندگان نيز فاتحان قله اورست هستند. درآمد حاصل از اين برنامه به بيمارستان اصلي درمان سرطان در نپال اهدا خواهد شد.





